Beter bejaard dan nooit!

Beter bejaard dan nooit!

Het wezenlijke afstuderen van De heer Van Den Brand nam al wat tijd in beslag… zo zijn er in zijn studententijd twee wereldoorlogen uitgevochten, heeft Holland drie vorstinnen gehad, stond de provincie Zeeland een keer onder water en werd er nog wel eens de finale van een groot Europees voetbaltoernooi gewonnen. Wat maakt het dan dus uit om de afstudeerbórrel dan ook nog een tijdje te rekken, moet Gijs hebben gedacht? Nou, als je twee weken eerder een gaatje had gevonden, had je je horloge nog voor het lustrumgala gehad. Maar dat terzijde.

Dat de happening niet alleen voor Gijs zelf, maar voor de hele familie Van Den Brand de nodige impact bleek uit een kort gesprek wat de heer La Grouw voerde met Gijs’ moeder.  

“Mevrouw Van den Brand, gefeliciteerd met de prestatie van uw zoon!”
-“Dankjewel, Paul!”
“Nee, mijn naam is Martijn, mevrouw”
– “Echt waar? De vorige keer dat ik je zag heette je Paul!”
“Nee mevrouw, we spreken elkaar eigenlijk voor de eerste keer.”
– “Och jee. Hoe lang ben jij al lid van Braque?”
“Sinds 2006 mevrouw.”
– “Ah, net zo lang als Gijs dus!”
“Nee, mevrouw ik heb Gijs nog ontgr… is dat de bar?”

De avond was een aaneenschakeling van moeilijke melodieën, genante verhalen, de ‘jonnons-ik-heb-echt-wel-nagedacht-over-m’n-grappen’-speech van Kiki en de vraag waarom er in Godsnaam een foto van Martijn La Grouw in de powerpoint zat. Jammer alleen dat Mariëlle schitterde door afwezigheid. Beffen op de vlaktebank heeft tegenwoordig ook geen waarde meer…

Opa, namens het hele dispuut; bedankt voor een goei’n borrel en succes met de hel die ‘het werkende leven’ heet!

“Gijs, kende gij ‘ne parkeergarage moaken? Nou en of!”

Reageren is niet mogelijk.