Onvergetelijke Trip

Onvergetelijke Trip

De Braquantie wordt normaliter gekenmerkt door twee aspecten: zon, zuipen, ziekenhuis én rust pakken na de drukke carnavalsperiode. Zoals voor heel 2021 geldt, was de editie van dit jaar echter volledig anders. Waar Krik en Zizoef eind 2020 zo traag als Krik en Wopke aan de slag gingen met de dies al enthousiast aan een idee voor een winterse Braquantie aan de slag waren gegaan, werd in 2021 het roer omgegooid. Djarniloef, Zaza en Stift werden de nieuwe stuurlui aan wal en moesten de Helden in tijden van onzekerheid naar een verfijnde locatie loodsen waar het dispuut in augustus zou kunnen flaneren. Nadat Bal alles in zijn eentje had geregeld en Zizoef en Stift zich net zo waardeloos voelden als Krik die zonder enig overleg uit de commissie was gegooid de commissie vele avonden en nachten had nagedacht over een geschikte locatie, was het moment om twee uur in de nacht dan eindelijk daar: de bekendmaking van de locatie! Vol spanning stonden de Helden te wachten op het verlossende woord van de Braquantie-commissie op Schiphol de verloederde parkeerplaats voor de KB. Dat verlossende woord kwam uiteindelijk van de Braquantiecommissie himself: het Collectief zou zich enkele dagen in Krakau gaan begeven!

De weg naar het Florence van Polen verliep soepel. De auto’s waren vakkundig ingedeeld op basis van muzieksmaak, waardoor de groepen ‘pauperrap’, ‘rock & andere meuk’ en ‘heel oud maar bovenal goud’ een probleemloze reis kenden. De Thijs-Boontjes-fanclub had geen zin in de Poolse wegen die veel leken op het gezicht van Duif toen hij klooi was, dus zij besloten om hun Zuidas-centen uit te geven aan een vluchtje. Eenmaal gearriveerd op de locatie bleek men het te hebben getroffen. De AirBNB was – los van dat de douches niet warmer konden dan standje Antarctica – in orde en zo kon men al snel toeleven naar de eerste stapavond. Goed eten blijft echter belangrijk bij Braque, dus voor het stappen vertrokken de Helden naar een restaurant dat zo’n vreemd concept kende dat geen enkele Pool het in zijn hoofd haalde om er op de zondagavond te gaan zitten speciaal voor het Collectief was afgehuurd. Aldaar genoten de Helden van de Poolse wijntjes en alle – maar dan ook écht alle volgens Koek, Djarniloef en Floyd – gerechten waar allemaal iets van gans in zou zitten. Een forse rekening én fooi verder kon men dan eindelijk de stad in om te genieten van het Poolse nachtleven. Nadat Koek nog nooit door zoveel vrouwen binnen een halfuur was aangesproken, besloot men om maar een willekeurige club in te duiken. Floyd maakte hier al snel vrienden voor de rest van zijn leven en Snof wist ditmaal wel een échte vrouw te regelen op een Braquantie. De Helden waren na de verrassende reis echter al snel uitgeblust, behalve Wopke en Brum. Zij trokken de stoute schoenen aan toen de rest al vertrokken was, met een bijzondere nacht tot gevolg.

De volgende ochtend werden de Helden opgeschrikt door een bel die wel erg vroeg afging. Plots stond daar Woppert nog in zijn stapoutfit. Hij had zelf zijn nacht doorgebracht op het bankje voor de deur – een slaapplek die alsnog comfortabeler is dan het bed waar Brum zijn klooienjaar op heeft doorgebracht. Het schokkende nieuws was echter dat zijn lichtingsgenoot niet was thuisgekomen. De stress sloeg nog niet echt toe bij de net wakker geworden Helden. Het buitenechtelijke broertje van Koek kennende kon hij namelijk net zo goed zijn beland bij een middelmatige Poolse 5.5, of simpelweg in slaap zijn gevallen bij de plaatselijke McDonald’s die hij zou beschrijven als ‘’een verrassend chique toko’’. Vier uur later bleek niets minder waar. Er was nog geen spoor van Brum en de Nederlandse ambassade kwam met een dermate fatalistisch verhaal dat zelfs Smaalo zich zorgen ging maken. Op het moment dat de Helden van het terras afstapten om naar de politie te stappen, werden de Helden blij verrast met een DM op de ‘gram’. Een zekere @Tijsschmidt wist het dispuut te verblijden met de mededeling dat Brum zich had aangesloten bij het Poolse dispuut ‘kurvaD66’ was gevonden bij de lokale coffeeshop. Een bezoek aan de huisarts verder voegde Brum zich – net als Woppert – weer bij de groep met enkele honderden euro’s armer maar vele ervaringen rijker. De stoute schoenen werden erna ingewisseld voor een paar gympen die Quen zou beschrijven als ‘modieus’ en ‘smaakvol’. De avond viel na alle heisa alweer langzamerhand over Krakau. Het grootste deel van de groep besloot om na het eten het appartementje weer op te zoeken, maar enkele Helden besloten om toch nog de stad in te duiken. Floyd kwam hier weer zijn vrienden van de dag ervoor tegen. Ondanks dat hij dagelijks inspirerende nummers luistert over ‘’je cirkel klein houden’’, had Floyd Naïviteitloid niet zo goed door hoe groot zijn cirkel was. Gevolg: Floyd die door Poolse chefs werd aangesproken die niet doorhadden dat je messen over het algemeen alleen in de keuken hoort te gebruiken.

De volgende ochtend werden de Helden wakker met het nieuws wat er met Lama was gebeurd. De Braquantie stond nu al helemaal op zijn kop. Het was dan ook niet zozeer de vraag óf er vanavond iemand gepopt/geshankt ging worden, maar wíe. Met die geruststellende gedachte trok men maar weer het terras op in de middag. Floyd wilde begrijpelijkerwijs naar huis, maar de sleutel van Paulientje bleek ook nog eens vermist. Zodoende boekte hij maar snel een vliegticket en mocht het dispuut maar uitzoeken hoe de roestbak van Lexie weer naar Tilburg werd gebracht. Veel gesteggel en gezeik verder leek de oplossing daar. Zaza probeerde vervolgens de enige verantwoordelijkheid die hij had voor deze vakantie neer te leggen bij anderen. Helaas slaagde hij er dit keer niet in en moest hij zijn belangst overkomen. Na zeshonderd keer zijn naam verkeerd te hebben gespeld, was het de praeses sjoelkampioen uiteindelijk gelukt om ruim op tijd tickets  te bestellen. Niets leek een mooie laatste twee dagen dan ook nog in de weg te staan. De elektrische steps – de beste uitvinding sinds het wiel – werden vervolgens weer uit de kast getrokken en zodoende beleefde het Collectief een heerlijke middag door de stad. In de avond verkaste men naar een tent waar Krik en Koek zich verbonden voelden, waarna club Shooters werd ingeruild voor een tent waar hetzelfde soort mensen kwam als de gemiddelde avond op Akademeia. U raadt het al: écht iedereen was hier welkom.

De laatste dag besloten de Heeren om zich van hun culturele kant te laten zien en een imponerend bezoek te brengen aan Auschwitz. De dag werd vervolgens in stijl afgesloten bij een restaurant dat qua gezelligheid veel weg had de locatie waar men zich een paar uur eerder bevond. Na de laatste bieries vertrokken de Helden voor de laatste keer naar het huisje om de spullen te pakken. De volgende ochtend wachtte Djarniloef nog een wervelende verrassing toen hij hoorde dat hij vier uur later kon vertrekken dan de rest, waarna de rest snel naar Tilburg vertrok. De autoritten verliepen vervolgens weer net zo soepel als de praatjes van Floyd in Shooters. De bedden werden bij aankomst snel opgezocht, zodat de Helden weer fris en fruitig bij het datediner van de dag erna konden aanschuiven. Zo werd het een Braquantie om nooit te vergeten – hoewel sommigen dat graag zouden willen.

“BRUM IS WEEEEEG’’

Reageren is niet mogelijk.